tante van de oude toren

Mijn tante Elly vroeg of ik voor haar een liedje wilde zingen.
Het werd 'tante van de oude toren' want ze woonde vroeger met haar man Louis, zonder kinderen en met altijd een hondje, ergens onder die enge oude toren van Oosterhout. Ik nam het 's nachts op, ze hoorde het nog net, ze overleed de volgende dag.

Ze brachten samen hun laatste jaren naar Egmond, waar torens werden gemaakt van zand en daarna de zee in gingen. Ik herinner me de liefde in hun huis en ik herinner me die oude enge toren van kasteel Strijen tot op het strand van Egmond, waar ze de laatste jaren zonder Louis woonde.

Ze vertelde me als klein jongetje (ik denk toen haar oma overleed) hoe je dat zonder te huilen kan doen: 'denk gewoon aan blije dingen, die duwen de tranen aan de kant'.

Je bent mijn tante van Brabant én van Egmond
van altijd opgewekt en blij
Je liedje is niet met heel veel tranen
maar die horen daar gewoon bij

nou en - als mensen huilen
18 juli 1948 - 5 juni 2018

(artikel)
(gespeeld op de uitvaart, 11 juni)
(gespeeld in Lelystad in Utopodium - 29 juli)
(gespeeld in Wildlands, Emmen - 7 maart 2019 - video)

---

---

Er was een toren die nog stond in Brabant
de toren van een oud kasteel
Waaraan je zien kon dat het half vergaan was
Waar heel lang geen kind had gespeeld
 
Waar in de zomer toen alles nog heel was
Je zelf uit liet met de hond
En zomaar een meisje verliefd was
Brabant, vol in de zon
 
Tante van de oude toren
Is opgewekt en blij
Ik kan je bijna horen
Je komt steeds dichterbij
 
van Brabant gebracht naar zee
torens gemaakt van zand
het water nam ze mee
tante van zon en strand
 
Tante van de oude toren
Is opgewekt en blij
Ik kan je nu goed horen
Komt steeds dichterbij
 
Tante van de oude toren
Alles is nu heel
Kan je me nog horen
Tante luchtkasteel
 
Brabant gebracht naar de zee
tante van zon en strand
het water neemt je mee
weer samen, aan de overkant